تبلیغات
اسبِ بدونِ باند ؛ زرد
اسبِ بدونِ باند ؛ زرد
یونجه و علف تنها خوراکِ مرد مغذی می باشد . 
قالب وبلاگ
فیلم بادیگارد رو دیدم..
فیلم خوبی بود. این فیلم به نظرم اثری بود که بسیار معطوف به مولف و مسائل بیرون متنی از اثر بود. حال یه سوال این دید معطوف به مولف که منجر به هم چین اثری شده بود. آیا توانسته بود به فرم و شکل این طور دیدن در فیلم ساختن برسه.. به نظرم تا حدودی موفق بوده.. همچنین که مضمون اثر هم بسیار شبیه و معید این طور فیلم ساختن می شد.
قهرمان قصه با بازی باور پذیر پرویز پرستویی و هم چنین بابک حمدیان از نکات مثبت فیلم بودند.
حرفی که بعد از این مطرح میکنم. اشکال داوران جشنواره در پیت فجر بود مبنی بر این که.. چطور حیدر ذبیحی با سابقه این بیماری در این شغل مانده.. خب می تونم بگم اونا خیلی بی ذوق بودن و چن دیالوگ حیدر با مافوق خودش رو در هنگام نوشتن گزارش.. خوب تفسیر نکردن اون دقت شایسته را نداشتن...
مشکل بعدی من با این دید است که باید همه چیز در سینما و فیلم دوباره ساخته شود تا مقبول واقع شود که به نظرم جای بحث دارد حالا.. با این دید اگر جلو برویم قصه مشکل داشت .. گاهی اوقات دچار شعار میشد.. روابط بین ماموران حفاظت در نیامده بود. اون اشکال که میشد گرفت از شعاری بودن دیالوگ ها شاید قابل بررسی باشد. روابط بین زن حیدر با محیط اطرافش قابل قبول بود و حیدر با فرزندانش و با مافوقش.. اما بقیه زیاد نه!
این فیلم چه چیزی را از دست داده؟.. ایا این فیلم نارسا یا نا کارمد بود ایا تاثیر گذاری که در صحنه پایانی بر مخاطب می گذاشت دروغین بود موزیک عامل اصلی اون بود. یا نه ما با فیلمی طرف بودیم که اوضاع و حوادث بیرون متن.. همین روزگار بعد برجام.. سازنده اصلی این فیلم بود.
من که می گویم فراستی فیلم رو خوب ندیده..
البته با مقایسه کار های دیگه خود کارگردان.. این فیلم جزو خوب هاش است..

نامه1 [11.05.16 21:40]
فیلم كلا برای كوبیدن اصلاح طلبا و اعتدالیون ساخته شده بود و والسلام

 جواب نامه 1

همچین دیدی هم میشه قبول کرد اما زیاد برا من قابل دفاع نیست به عنوان دید مسلط اثر. مسئله فیلم، مسئله شخصیه قهرمانی ست.  که بدون هیچ مبارزه ایی می خواد یه سری آرمان های شخصی شو زنده نگه داره فقط با باز یاد آوردن یه سری مسائل. بعد در اخر هم خود سوزی یا ایثار رو انتخاب میکنه و یه جوری به اون آرمان ها ملحق میشه که دیگه نیست.. البته میشه راحت گفت : برای كوبیدن اصلاح طلبا و اعتدالیون ساخته شده بود والسلام .. اما این فیلم بیشتر آروز مندی فیلم سازی رو نشون میده که فقط  خواسته اش رسیدن به اون آرمان های گذشته ش است. (بدون شکایت و نق زدن به کسی یا چیزی ) ما رو با قهرمانی آشنا میکنه که هیچ مبارزه ایی نداره در ایجاد تحول وضع موجود [ و باز تکرار ] و فقط با خود سوزی به اون آرمان هاش محلق میشه یا این کابوس براش تمام میشه.

[ سه شنبه 14 اردیبهشت 1395 ] [ 12:24 ق.ظ ] [ مجید کلاته عربی ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب